Այսօր Մետաքսյա Սիմոնյանի ծննդյան 100-ամյակն է
- Feb 21
- 1 min read
Այսօր Մետաքսյա Սիմոնյանի ծննդյան հարյուրամյակի առթիվ, հարազատները, հասարակական ու արվեստի գործիչները, նրա արվեստի երկրպագուները հավաքվել էին ոչ միայն հարգանքի տուրք մատուցելու մեծ արտիստուհուն, այլև վերագտնելու մեր սեփական չափանիշները։ Մետաքսյա Սիմոնյանը հիշեցնում է, որ բեմը պարզապես արվեստի տարածք չէ․ այն ազգի հոգևոր խղճի արտահայտությունն է։ Եվ եթե ուզում ենք, որ մեր թատրոնը մնա կենդանի, պետք է վերադառնանք այդ անաղարտ աղբյուրին՝ լեզվի մաքրությանը, կերպարի խորությանը, մարդկային բարձր արժանապատվությանը։
Մետաքսյայի արվեստը մոռացված երազ չէ։ Այն շարունակվող ներկայություն է՝ բեմի լույսի մեջ, դերասանի շնչառության մեջ, հանդիսատեսի սպասման մեջ։
Հարյուր տարի անց նրա անունը դարձյալ հնչում է նույն հաստատուն ուժով։ Եվ գուցե հենց սա է մեծ արվեստի հաղթանակը՝ ապրել ժամանակից վեր, մնալ որպես չափ ու մաքուր նշաձող։
Մետաքսյա Սիմոնյան։
Թատրոնի հավերժահարսը, որի թավշյա ձայնը դեռ լսվում է լռության մեջ։
